Manchester United : Άλλη μια καταστροφική χρονιά;

Η Manchester ( γιατί όταν λέμε Manchester, εννοείται , εννοούμε την United) του sir Alex ήταν , είναι και θα είναι , η αγαπημένη μου ομάδα. Μαζί με Milan Ancelotti και Bayern Hittzfeld. Από τον sir Alex όμως και έπειτα η ομάδα δεν έχει να επιδείξει κάτι ιδιαίτερο, παρά τα άσκοπα εκατομμύρια που ξόδεψαν οι David Moyes , Luis van Gaal και τώρα ο Jose Mourinho. Είπα Mourinho και θυμήθηκα ότι ποτέ δεν τον συμπάθησα , αλλά όταν ανέλαβε την ομάδα είπα στον εαυτό μου ότι παίζει να κάνω λάθος τόσο καιρό ( κλασικός κωλοτούμπας) . Κι όμως, όχι μόνο δεν άλλαξα γνώμη, αλλά τον αντιπάθησα ακόμα περισσότερο. Γιατί; Μα πολύ απλά το στυλ παιχνιδιού του δεν ταιριάζει με την Manchester, και το χειρότερο είναι πως για να παρουσιάσει αυτό το έκτρωμα έχει ξοδέψει από την πρώτη του χρονιά αμέτρητα λεφτά ( όχι πως είναι και δικά μου, αλλά ρε φίλε δεν γίνεται να έχεις τέτοιο ρόστερ και να μου παίζεις όπως παίζει η Λαμία μέσα στο Γ.Καραϊσκάκης). Ζητάω συγνώμη, από τους φίλους μου τους φανατικούς οπαδούς της Λαμίας, γιατί παίζει να κατεβαίνει πιο επιθετικά από την ομάδα του Mourinho. 

 Στα φετινά τώρα. Τρεις μεταγραφές έχει κάνει προς το παρόν η ομάδα, τον Fred από την Shakhtar ( ο οποίος είναι ο μόνος που θα μπορεί να ξεκινήσει σαν βασικός από την αρχή της σεζόν ) , τον Diogo Dalot από την Porto ( 19χρονο μπακ ο οποίος αν και δεξιοπόδαρος παίζει και στα δύο άκρα) και τον Lee Grant από την Stoke (35χρονο τερματοφύλακα μάλλον για 3ο ). Στο πρώτο ματς της χρονιάς κέρδισε 2-1 τη Leicester ( οβεράκι που μας πλήρωσε καλά) αλλά δεν έδειξε και τίποτα ιδιαίτερο. Σήμερα παίζει εκτός έδρας με την Brighton και ελπίζουμε σε ένα διπλό χωρίς να δεχτεί γκολ ( το πρότεινα και το ματσάκι μου). 

Για να απαντήσω και στο αρχικό μου ερώτημα, αν ο Mourinho επικεντρωθεί μόνο στο πρωτάθλημα βλέπω να πηγαίνει μέχρι τέλους δυνατά, αλλά όλες οι ομάδες της τετράδας ( στα χαρτιά τουλάχιστον ) δείχνουν πιο δυνατές από πέρσι και μόνο εύκολο δεν θα είναι το έργο της κατάκτησης του πρωταθλήματος. Αλλά και να το πάρει δεν βλέπω να αλλάζω γνώμη για τον εκκεντρικό Πορτογάλο. Επιπροσθέτως, δεν θέλω να βλέπω την ομάδα που αγάπησα για το επιθετικό της παιχνίδι να παίζει έτσι. Αλλά στο κάτω κάτω ποιος είμαι εγώ που θα κρίνω έναν πολυνίκη προπονητή; Από έναν απλό οπαδό και για όλους τους συν-οπαδούς : Glory Glory Man United.

Δώδεκα χρόνια μετά

Εννέα μέρες απομένουν για το αθλητικό γεγονός που όλοι οι ποδοσφαιρόφιλοι περιμένουν, το Παγκόσμιο Κύπελλο γνωστό και ως Μουντιάλ . Μετά το πείραμα της Νοτίου Αφρικής το 2010 έχουμε το Παγκόσμιο Κύπελλο σε μία Βραζιλία σε αναβρασμό. Το Μουντιάλ λοιπόν φέτος που θα διεξαχθεί στη Βραζιλία για δεύτερη φορά μετά το 1950 ξεκινάει στις 12 Ιουνίου και ολοκληρώνεται στις 13 Ιουλίου με τον μεγάλο τελικό. Ένας τελικός στον οποίο φαβορί να βρεθούν είναι αρκετές χώρες όπως η Ισπανία, η Γερμανία και η Βραζιλία λόγω έδρας πιο πολύ. Μεγάλες πιθανότητες να βρεθούν στον τελικό έχουν και η Αργεντινή με την Ουρουγουάη διότι μην ξεχνάμε πως και καλές ομάδες έχουν και το Μουντιάλ αυτό διεξάγεται στο σπίτι τους σχεδόν. Και ποτέ δεν μπορούμε να διαγράψουμε την αγαπημένη μου Ιταλία ( Forza Azzurri ). 

Επειδή όμως το Μουντιάλ δεν είναι μόνο για να μας δείξει την Παγκόσμια Πρωταθλήτρια για τα επόμενα τέσσερα χρόνια αλλά και για να δούμε ωραίο ποδόσφαιρο από χώρες που δεν είχαμε και πολλές ευκαιρίες να παρακολουθήσουμε αυτό το άρθρο η ανάρτηση θα ασχοληθεί με την ομάδα που έχει τις περισσότερες πιθανότητες να αποτελέσει την ευχάριστη έκπληξη της διοργάνωσης, το Βέλγιο.

Το Βέλγιο λοιπόν θα βρεθεί σε Μουντιάλ για 12η φορά συνολικά μετά από μια 12χρονη απουσία αφού η τελευταία φορά που συμμετείχε ήταν το μακρινό 2002. Προπονητής της ομάδας είναι ο Marc Wilmots ο οποίος είναι και πρώτος σκόρερ σε μουντιάλ για την χώρα του με πέντε γκολ. Το εντυπωσιακό με το Βέλγιο είναι ότι είναι άκρως νεανική ομάδα με πολλούς παίκτες παγκόσμιου βεληνεκούς, η οποία παίζει εντυπωσιακό ποδόσφαιρο αλλά παίρνει και τα αποτελέσματα. Κάτι το οποίο δεν είναι και το πιο εύκολο να επιτευχθεί ακόμα και σε ομάδες που λειτουργούν 10 μήνες το χρόνο οι παίκτες μαζί, πόσο μάλλον σε εθνικές οι οποίες συνολικά μέσα σε ένα έτος να βρίσκονται περίπου ένα μήνα. Απόδειξη των λεγομένων μου είναι η πορεία της στα προκριματικά στα οποία βρέθηκε στον ίδιο όμιλο με Κροατία, Σερβία, Σκωτία, Ουαλία, Π.Γ.Δ.Μ ( οι χώρες αναφέρονται με βάση την τελική κατάταξη του ομίλου)  και είχε 8 νίκες και 2 ισοπαλίες σε 10 αγώνες συλλέγοντας 26 βαθμούς, έχοντας σκοράρει 18 γκολ (1,8 ανα ματς) και έχοντας δεχτεί μόλις 4 (0.4 ανα ματς) ενώ η  Κροατία μάζεψε 17 βαθμούς με διαφορά γκολ 12-9 και η Σερβία 14 βαθμούς με διαφορά γκολ 18-11( σκοράροντας βέβαια σε ένα ματς απέναντι στην Ουαλία 6 γκολ. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο βρίσκεται στον 8ο όμιλος μαζί με Αλγερία, Νότιο Κορέα και Ρωσία.

Ας πάμε όμως στην ανάλυση της ομάδας που στα επόμενα χρόνια σίγουρα θα μας κάνει να παραμιλάμε και λόγω ηλικίας και λόγω ταλέντου.

                                                  ΤΕΡΜΑΤΟΦΎΛΑΚΕΣ

• Courtois ( Ατλέτικο Μαδρίτης ) (22) 
• Mignolet ( Λίβερπουλ ) (26)
• Casteels ( Χόφενχαιμ ) (22)

Βασικός στην εθνική είναι ο Courtois μόλις στα 22 του με δεύτερη επιλογή τον Mignolet

και τρίτη κατά σειρά τον Casteels . Πολλοί καλοί τερματοφύλακες και οι τρεις τους και βασικοί φέτος στις ομάδες τους αλλά οι δύο τελευταίες σεζόν του Courtois στην Ατλέτικο τον καθιστούν δίκαια το νούμερο ένα αυτής της ομάδας. Υπάρχει πιθανότητα αν δεν είναι εντελώς έτοιμος ο Casteels που προέρχεται από τραυματισμό τη θέση του να πάρει ο Proto της Άντερλεχτ.

                                                     ΑΜΥΝΤΙΚΟΊ  

•  Kompany ( Μάντσεστερ Σίτυ ) (28)
•  Vermaelen ( Άρσεναλ ) (28)
•  Vertonghen ( Τότεναμ ) (27)  
•  Alderweireld ( Ατλέτικο Μαδρίτης ) (25)
•  Van Buyten ( Μπάγερν Μονάχου ) (36)
•  Lombaerts ( Ζενίτ Αγ. Πετρούπολης ) (29)
• Vanden Borre  ( Άντερλεχτ ) (26)
• Ciman ( Σταντάρ Λιέγης) (28)

Λογικά στο κέντρο της άμυνας θα παίξουν οι Kompany και Vermalen  , ως αριστερό μπακ ο Vertonghen  και ως δεξί ο Alderweireld . Αν εξαιρεθεί ο Van Buyten που μπορεί να παίξει μόνο ως στόπερ οι υπόλοιποι τρεις μπορούν να παίξουν είτε στα δεξιά της άμυνας είτε στο κέντρο. Οι πλάγιοι αμυντικοί της ομάδας δεν ανεβαίνουν συχνά επειδή η φυσική τους θέση είναι στο κέντρο της άμυνας και αυτό δίνει τη δυνατότητα στην ομάδα να μην κινδυνεύει σε αντεπιθέσεις. Τις λίγες φορές όμως που θα ανέβουν έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν ρήγματα στις αντίπαλες ομάδες από τα πλάγια σε συνεργασία με τους μέσους.

 

                                            ΚΕΝΤΡΙΚΟΊ ΜΈΣΟΙ

• Fellaini ( Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ) (26)
• Witsel ( Ζενίτ Αγ. Πετρούπολης) (25)
•  Dembele ( Τότεναμ) (26)
•  Defour ( Πόρτο) (26)

 Όσον αφορά την τετράδα αυτή είναι και οι τέσσερις ποιοτικοί και δυνατοί χαφ και μπορούν να συνεισφέρουν τόσο επιθετικά όσο και αμυντικά. Το ποιους θα επιλέξει ο Wilmots  θα είναι δύσκολο όχι απλά να το προβλέψουμε εμείς αλλά ακόμα και για τον ίδιο.

 

                             ΑΚΡΑΊΟΙ-ΔΕΎΤΕΡΟΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΊ 

• Hazard ( Τσέλσι) (23)
• De Bruyne ( Βόλφσμπουργκ) (22)
• Mertens ( Νάπολι) (27)
• Mirallas ( Έβερτον) (26)
• Chadli ( Τότεναμ) (24) 
• Januzaj ( Μάντσεστερ Γιουνάτεντ) (19) 

Οι έξι αυτοί παίκτες θα << παλέψουν >>  για τις τρεις θέσεις πίσω από τον επιθετικό και αν υπολογίσουμε ότι σε μία από τις τρεις θα παίξει σίγουρα ο Hazard ,από τον οποίο οι Βέλγοι περιμένουν πολλά , μας μένουν 2 θέσεις τις οποίες θα διεκδικήσουν 5 παίκτες. Όποιοι και να παίξουν όμως το μόνο σίγουρο είναι ότι το κέντρο του Βελγίου θα είναι από τα καλύτερα του τουρνουά και είναι και το όπλο αυτής της ομάδας διότι μπορεί πολύ εύκολα να βγει στην αντεπίθεση ταχύτατα με <<μεγαλύτερες>> θεωρητικά( πάντα) ομάδες και έχει την ποιότητα να διασπάσει κάθετα και από τα πλάγια ομάδες που θα κλειστούν στα 2/3 του γηπέδου.

                                     ΚΕΝΤΡΙΚΟΊ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΊ

• Lukaku ( Τσέλσι) (21)
• Origi  ( Λιλ ) (19)

Όσον αφορά τη θέση του προωθημένου επιθετικού αυτή είναι καπαρωμένη από τον Lukaku ο οποίος έκανε μια πολύ καλή χρονιά στην Έβερτον δανεικός από την Τσέλσι και περιμένει το Μουντιάλ για να αποδείξει στον Μουρίνιο με τον πιο πειστικό τρόπο ότι έχει θέση ως βασική επιλογή στην ομάδα του και όχι ως μία αλλαγή πολυτελείας. Ο Origi από την άλλη προέρχεται και αυτός από μια πολύ καλή χρονιά στη Λιλ ωστόσο δύσκολα θα πάρει θέση στο βασικό σχήμα σε κάποιο παιχνίδι του Μουντιάλ. Μεγάλο πλήγμα για το Βέλγιο ήταν ο τραυματισμός του Benteke (24) ο οποίος μοιράζοταν τον χρόνο συμμετοχής με τον Lukaku και ο οποίος θα ήταν ένα ακόμα δυνατό χαρτί στα χέρια του Wilmots.

 Και κάποια βίντεο με την ομάδα του Βελγίου στα προκριματικά και σε κάποια φιλικά

Αυτά για το Βέλγιο που θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε στις 17 του μηνός με αντίπαλο μια Αλγερία που αναζητά το θαύμα της πρόκρισης από τον 8ο όμιλο.

Παιδί για... υιοθεσία! | Gazzetta.gr

Παιδί για... υιοθεσία! | Gazzetta.gr
Φοβερο αρθρο για εναν ΦΟΒΕΡΟ παικτη....!!!!!

Friends

Οι φίλοι είναι το αλατοπίπερο στη ζωή μας χωρίς αυτούς θα ήμασταν δυστυχισμένοι,δεν θα μπορούσαμε ποτέ να ολοκληρωθούμε σαν κοινωνικά όντα.Αυτοί είναι πάντα δίπλα μας και στις καλές και στις άσχημες στιγμές.....είναι αυτοί που θα χαρούν αν κερδίσουμε το Τζοκερ,θα μας σταθούν μετά από μια ερωτική απογοήτευση ή αν γίνουμε emo θα γίνουν και αυτοί(λέμε τώρα....:P).Γενικά λέγεται ότι τους φίλους τους επιλέγουμε εμείς ως μια δεύτερη οικογένεια.ΙΣΧΥΕΙ....επειδή όμως το γράψιμο δεν είναι και το ατού μου θα πω ένα ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ στον πιο άκυρο φίλο μου και θα του ευχηθώ να περάσει όσο καλύτερα μπορεί γιατί το αξίζει.......ΚΑΛΟ ταξίδι πούστη άντρα και σε περιμένουμε πιο άκυρο απο πριν. φιλάκια λουγκρίτσα.....:P

Neymar-the next big thing

Η Βραζιλία είναι μια χώρα που συνεχώς βγάζει μεγάλους παίκτες λόγω της μεγάλης αφοσίωσης που υπάρχει στη χώρα αυτή στη στρογγυλή και ασπρόμαυρη(συνήθως)θεά
Ο Neymar da Silva Santos Júnior κοινώς Neymar είναι το επόμενο μεγάλο όνομα που κυκλοφορεί στην αγορά της Βραζιλίας -προς το παρόν- και όλοι τον παρομοιάζουν με το ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ Ronado και με τον Robinho...ας μάθουμε κι έπειτα ας δούμε κάποια πράγματα για αυτόν το παίκτη που σε λίγα χρόνια θα κάνει όλο τον κόσμο να παραμιλάει (κάτι που ήδη έχει καταφέρει στον ποδοσφαιρικό κόσμο)
Ο Neymar είναι γεννημένος στις 5 Φεβρουαρίου του 1992 στο Mogi das Cruzes της Βραζιλίας και έγινε μέλος της ομάδας στην οποία αγωνίζεται μέχρι σήμερα της Santos σε ηλικία 11 χρονών το 2003.
Σε ηλικία 17 χρονών το Μάρτιο του 2009 έκανε το ντεμπούτο του με την αντρική ομάδα της Santos και απο τότε καθιερώθηκε σιγά σιγά στην ομάδα.Τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους:

Club Season Brasileirão Copa do Brasil Paulista Total
Apps Goals Apps Goals Apps Goals Apps Goals
Santos 2009 33 10 3 1 12 3 48 14
2010 7 3 6 10 19 14 32 27
Total 40 13 9 11 31 17 77 41

Ήδη για τον Neymar έχουν ενδιαφερθεί ομάδες όπως η Ρεάλ Μαδρίτης,η Ίντερ Μιλάνου,και οι 2 ομάδες του Μάντσεστερ ,η Γιουναϊτεντ και η Σίτυ. Η Ρεάλ είχε προχωρήσει περαιτέρω έτσι όπως φαινόταν μέτα από μία ανακοίνωση η οποία ανέφερε πως είχε υπογράψει προσύμφωνο με το μάνατζερ του παίκτη κάτι το οποίο αρνήθηκαν και οι δύο πλευρές με τον καλύτερο τρόπο. Από την πλευρά της η Santos του προσέφερε καινούριο συμβόλαιο μέχρι το Δεκέμβριο του 2014 το οποίο ο παίκτης αποδέχτηκε και έπειτα δήλωσε πως λόγω της ηλικίας του είναι ακόμα νωρίς να κάνει ένα τόσο μεγάλο βήμα στη καριέρα του.
Μεγάλοι αστέρες του παρελθόντος όπως ο Πελέ και ο Ρομάριο αλλά και άλλοι Βραζιλιάνοι που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο ως θεατές όπως ο οδηγός της Ferrari Φελίπε Μάσα είχαν δηλώσει επισήμως πως ο Ντούνγκα θα έπρεπε να συμπεριλάβει τον Neymar στην ομάδα που ταξίδεψε στη Ν.Αφρική γεγονός που ωστόσο δεν συγκίνησε τον Ντούνγκα αφού κατά τη γνώμη του δεν είχε την διεθνη εμπειρία που απαιτούσε μια τέτοια διοργάνωση...Όπως και να έχει πάντως ο Neymar είναι ένας πολύ καλός παίκτης τον οποίο σύντομα θα δούμε και προς Ευρώπη μεριά μέχρι τότε...μπορείτε να βλέπετε αυτά...

Chumbinio επειδή πολλά ακούγονται

Τις τελευταίες μέρες άκουγα όλο και περισσότερο το όνομα Σουμπινιο,Τσουμπίνιο ότι είναι στα μεταγραφικά πλάνα της μισής Superleague εμπλέκοντας τον σε σενάρια μεταγραφής εκτός από μικρομεσαίες ομάδες και στα μεταγραφικά σενάρια για Παναθηναϊκό,Ολυμπιακό και ΑΕΚ(!).Ο Chumbinho όπως είναι το όνομά του αγωνίστηκε πέρσι στην ομάδα του Εθνικού Πειραιώς και έβγαλε μάτια( κοινώς τους άφησε όλους άφωνους).Για το λόγο αυτό παραξενεύτηκα και είπα να ψάξω στο youtube για αυτόν το παίκτη....ας ρίξουμε μια ματιά σε κάποια από τα κατορθώματα του 24χρονου Chumbinho( γεννημένος το 1986)


Όσα είδα πάντως στα βίντεο είναι άκρως κολακευτικά και δείχνουν έναν παίκτη με εξαιρετική τεχνική κατάρτιση που μπορεί να χρησιμοποιήσει εξίσου καλά και τα δύο πόδια,με πολύ καλά στημένα και με αίσθηση του χώρου.
Αύτος ο παίκτης άνετα θα μπορούσε να κάνει μια καλή καριέρα στη Superleague ακόμα και σε μεγάλες ομάδες και το καλύτερο??το συμβολαιό του δεν θα ξεπερνούσε τις 200.000 ευρώ ετησίως τη στιγμή που ο Sarriegi στον Παναθηναικό προσφάτως υπέγραψε συμβόλαιο με 300.οοο ευρώ για 2 χρόνια,τι σημαίνει αυτό?...μα φυσικά ότι είναι μια μεταγραφή που στις μεγάλες ομάδες μόνο κέρδη θα μπορούσε να αποφέρει και απο αγωνιστικής πλευράς και από πιθανή μεταπώληση!!!
Αυτά τα ολίγα για έναν παίκτη για τον οποίο τόσα πολλά άκουγα αλλά τόσα λίγα ήξερα..

Ποδόσφαιρο και χρήμα

Aπό τα μέσα της δεκαετίας του 1920 γίνεται ζωηρή συζήτηση για τον ερασιτεχνισμό και επαγγελματισμό. Eιδικά στο ποδόσφαιρο. H Aυστρία ήταν η πρώτη χώρα που έδωσε «πράσινο φως» στον επαγγελματισμό. Aκολούθησαν Tσεχοσλοβακία, Oυγγαρία, Iταλία και Iσπανία και μετά το 1930 κι άλλες χώρες στην Eυρώπη και Λατινική Aμερική. O κανόνας ήταν τα μεγάλα αστέρια των γηπέδων να παίζουν με σκοπό το κέρδος, ενώ οι άλλοι, ως επαγγελματίες, να παίρνουν κάποιο μισθό. Περίπου όσο οι απολαβές ενός ειδικευμένου βιομηχανικού εργάτη. Σύμφωνα με την παγκόσμια ποδοσφαιρική ομοσπονδία οι παίκτες «είναι φίλαθλοι ή επαγγελματίαι». H μια είτε ή άλλη ιδιότητα καθοριζόταν από τις εθνικές ομοσπονδίες. Tα όρια είναι ελαστικά.
H EΠO , ακολουθώντας το δρόμο της FIFA (μέλος της από το 1927) θεωρούσε φίλαθλο-ποδοσφαιριστή , δηλαδή ερασιτέχνη, όποιον επιδίωκε «απλώς την σωματικήν και ηθικήν αυτού εξύσωσιν με απόλυτον αφιλοκέρδειαν». Eπαυε να είναι τέτοιος όποιος «συνήθως ή κατά συγκυρίαν δέχεται εις χρήματα ή εις είδη, ευεργετήματα ή ωφελείας, μία λέξει όστις αποδέχεται καθ΄ οιονδήποτε τρόπον ένα υλικόν όφελος». Aλλά στην περίπτωση αυτή επιτρεπόταν αν έπαιρνε την έγκριση της ομοσπονδίας! Στην πράξη αυτό σήμαινε ότι μόνο τυπικά ο επαγγελματισμός και η «επιχειρηματική χροιά του ποδοσφαίρου ήταν ταμπού. Kοινή πάντως πεποίθηση των περισσότερων, που διοικούσαν τις ισχυρές ποδοσφαιρικές ομάδες της εποχής ήταν πως ένας καλά οργανωμένος σύλλογος έπρεπε να στηρίζεται και επαγγελματικώς για να διατηρείται.
Κάπως έτσι μετατράπηκε ένα αγώνισμα το οποίο έδινε ευχαρίστηση στους φιλάθλους και στους αθλούμενους από ερασιτεχνικό σε επαγγελματικό..τότε ίσως χάθηκε και η μαγεία του πολυαγαπημένου αυτού αθλήματος καθώς εισήλθε σε αυτό ένας πολύ σημαντικός παράγοντας -που αλλάζει τους ανθρώπους- το χρήμα με άμεση συνέπεια να κυριαρχήσει στο ποδόσφαιρο η σκοπιμότητα....
Αν και στις αρχές τα πράγματα ήταν κάπως συγκρατημένα όσο περνούσε ο καιρός το ποδόσφαιρο άλλαζε δραματικά και πολλές φορές ήταν και είναι εκνευριστικά τα ποσά που δαπανώνται γύρω από αυτό αντιβαίνοντας με τη γενικότερη κατάσταση κάθε χώρας και γενικότερα του κόσμου καθώς το ποδόσφαιρο είναι απλωμένο σε κάθε γωνιά του κόσμου από τη φτωχότερη έως τη πλουσιότερη χώρα,από τη μικρότερη έως τη μεγαλύτερη χώρα του κόσμου....(γεγονός αδιαμφισβήτητο)
Αφορμή για να γράψω αυτό το κείμενο δεν ήταν άλλο από το γεγονός ότι ενώ βρισκόμαστε εν μέσω μιας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης (ακόμα μεγαλύτερη είναι η κρίση στην Ελλάδα για επιπρόσθετους λόγους πέραν αυτών που έχουν δημιουργήσει την παγκόσμια κρίση) είναι τρομακτικά τα ποσά που δαπανώνται για μεταγραφές ακόμα και για συμβόλαια παικτών...!!!
Για παράδειγμα ο Ολυμπιακός που πριν την εποχή Μαρινάκη νομίζω είχε χρέη 70 εκατομμυρίων ευρώ και με το που έγινε η μεταβίβαση των μετοχών άρχισε να κάνει μεταγραφές που θα τις ζήλευε μια ομάδα που θα έβγαινε 5η,6η στο Αγγλικό πρωτάθλημα η οποία παρεμπιπτόντως έχει διπλάσια έσοδα ( μπορεί και παραπάνω) ακόμα και από τον πρωταθλητή Ελλάδος ο οποίος συμμετέχει στο C.L. (ο Ολυμπιακός παλαιότερα και ο Παναθηναϊκός πέρσι) ενώ στην χώρα χιλιάδες εργαζόμενοι έχουν χάσει τις δουλειές τους με τις οποίες μετά βίας συντηρούσαν τις οικογένειές τους..
Από την άλλη η έτερη ομάδα που ξοδεύει πολλά στην Ελλάδα, ο Παναθηναϊκός, δίνει πολλά λεφτά σε συμβόλαια παικτών και μεταγραφές λιγότερα βέβαια από τον Ολυμπιακό αλλά ποσά διόλου ευκαταφρόνητα για έναν φίλαθλο ο οποίος ξεκινά να εργάζεται με 700 παλαιότερα και 600 πλέον ευρώ...Δεν μας κάνει αυτό να αγανακτούμε?αν το δεις λογικά(κατα τη δική μου λογική πάντα) ΝΑΙ αν από την άλλη το δεις οπαδικά τότε είσαι και είμαστε όλοι μας άξιοι της μοίρας μας....
Εν κατακλείδι, έτσι όπως έχει γίνει το ποδόσφαιρο δεν λέω να μην πληρώνονται οι αθλητές καθώς τους παίρνει μεγάλο χρόνο από τη μέρα τους η ενασχόληση με τις προπονήσεις και την ομάδα κι έτσι δεν θα μπορούσαν να εργάζονται παράλληλα αλλά θα μπορούσαν όλες οι ομάδες ξεκινώντας από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως και πανελλαδικά να βάλουν ένα ταβάνι στις αμοιβές αθλητών και να στηριχτούν περισσότερο στις ακαδημίες τους και τους παίκτες οι οποίες αυτές βγάζουν -που στο κάτω κάτω θα πονέσουν και θα ματώσουν την φανέλα πολύ περισσότερο από έναν παίκτη ο οποίος πιθανόν να μην είχε ακούσει ποτέ την ομάδα στην οποία πάει να αγωνιστεί- και να μην προσφέρουν εξωφρενικά ποσά σε παίκτες οι οποίοι μπορεί να έρθουν και ίσως είναι απλά ΑΔΙΆΦΟΡΟΙ.....ας ελπίσουμε πως η προσπάθεια της UEFA και συγκεκριμένα του προέδρου της M.Platini (τον οποίο προσωπικά αντιπαθώ) για οικονομική εξυγίανση να σφίξει λίγο τα ζωνάρια και να δούμε πάλι ομάδες που θα παίζουν χωρίς πολλές σκοπιμότητες αλλά θα παίζουν για αυτούς τους οποίους του πληρώνουν.....(και δεν εννοώ ούτε τους προέδρους, ούτε τους μετόχους,ούτε τους παράγοντες) ΕΜΆΣ τους απλούς και μη ΦΙΛΆΘΛΟΥΣ...εις το επανειδήν φίλοι μου..!!!